از نگاه خســــــته و پر از دردش

از چین و چروک های بســــــــــته به پیشانی اش

و از صدای بغـــــــــــــــض آلودش .....

می شد یقین کرد که مـــــــــــادر شهــــــــــــــــید است.

فقط خدا

از نگاه خســــــته و پر از دردش

از چین و چروک های بســــــــــته به پیشانی اش

و از صدای بغـــــــــــــــض آلودش .....

می شد یقین کرد که مـــــــــــادر شهــــــــــــــــید است.

زل زده بود به زن بد حجــــــــــــابی که کمی آن ورتر دست در دست شــــــــــــوهر بی غیرتــــــــــــــــــش داشت

و مغــــــــــــــــــــرورانه قـــــــدم می زد.

مرد بی غیــــــــرت وقتی متــــــــــوجه نگاه سوزناک مـــــــــــــــادر شهــــــــــــــید شد، با تبســـــــمی که بوی

حمــــــــاقت می داد خطابــــــــــــــــــــــ بـــــه

مـــــــــــادر شهــــــــــــید گفت: چیه مـــــــــــــادر ؟ قشنــــــــــــــگه ؟

مـــــــــــادر شهــــــــــید با تبسمی که بوی درد می داد گفــــــــت : " آره مــــــــــــادر، قشنگــــــه! ولی

حیفـــــــــــ که قشنگیـــــــــش برا دیگرانه و عذابــــــــــــ

و بدبختیش برا تـــــــو !!! مادر شهید اینو گفت و آهی کشــــــــید و رفت.

انگار زیر لب ذکریـــــــــــ داشت. نمی دانم چه. شاید زیــــــــــر لب می گفت:

" یا بُنـــــــــیَّ عَلَی الدُّنــــــــــیا بَعــــــــدَکَ العَـــــــــفا "

برو مــــــــــادر!!! پسرت منتظــــــــــر است. برو و سنگ مزارش را با اشــــک هایت معطــــــر کن.